"خوشبختی"
میان ابریشم رویای تو قدم میزنم
میان تار و پود لحظه هایی که خالی از یأسند
می رسم به بیکرانه ی خواهش های فراموش
در خیابانهایی که محدودند به خوشبختی! گم می شوم
و از یاد می برم خلوت کوچه های همیشه بن بست را!
می خندم!
بی آنکه از انعکاس صدایم،
در کالبد آسمان ترسی داشته باشم
لحظه های گیج سُر می خورند!
من تمام روز را به انتظار شب سر می کشم
و کنار تنها ماهی تُنگم،
به دقایق آغوشت فکر می کنم...
آغشته می شوم به "تو"
و چشم می گیرم از شاخه های لخت حیات
اینجا،
میان هجوم خوشبختی دوباره سبز می شوم!
گرم می شوم همه
زیر سایه ی چشمانی که از انجماد خالی اند!
می ایستم روی خاک...
و شانه های تو به جستجوی من می آیند
دیگر تنهایی من فاسد نیست!!
من به شمعدانی های اتاقت عادت کرده ام
و به عطری که مرا از اندام تو
تا بی نهایتِ بوسه پرواز می دهد...!
پاییز۸۹