"مرا اینگونه باور کن"
مرا اینگونه باور کن
زمستانی، کمی دلگیر
فراموش همه دلها،
غریبی خسته از تقدیر
شبیه دوره گردی که
پر از خالی بساط او
دلش خالی تر از دستش
ندیده کس نشاط او
مرا اینگونه باور کن
کمی سخت و کمی آسان
شکسته بال رویایم
میان یک نفس طوفان
سپیدی گر، سیاهم من
غریقی در گناهم من
در این بیهوده پیمودن
اسیری بی پناهم من
مرا اینگونه باور کن
کتابی که نخورده دست
اگر آمد کسی گر رفت
نفهمید و نخوانده بست!
دلم رویاپرست و او
کجا از من خبر دارد؟!
مرا هرگز نمی بیند
خیال او، به سر دارد...!
پاییز۸۸
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم شهریور ۱۳۹۰ ساعت توسط یلدا ج
|