این قصه جور دیگری ست

من پُر از شب بودم، تو رسيدي از راه

قفس تنگِ دلم پُر شده بود از آه

لب به لب غم بودم تو رسيدي از راه

قصه ي ماتم و تنهاييِ من گشت تباه

من همه شور شدم تو رسيدي از راه

غنچه زد چشم تو تا پيچكِ ماه

تو رسيدي از راه قصه از عشق نوشت

شد فراموشِ دلم تلخيِ آن طالعِ زشت

تو رسيدي از راه عشق خنديد به من

شعله زد شعر، غزل چيد به تن

تو رسيدي از راه من پُر از روز شدم

باتو من تاتو سفر كردم و پيروز شدم...

                                                زمستان87